Tijdens deze witte winternacht waren playmates Zoi en Clarencia beiden in de studio om de koude studio even fijn te verwarmen. Natuurlijk kon de PoetryPusher het niet laten om als huisdichter even verslag te doen van zijn dagdroom van vandaag toen hij hoorde dat deze 2 godinnen bij Giel zijn Freaknacht zouden zijn.
(fotografie Playboy ea)
Poesjes in de sneeuw
Ja toen Giel Beelen mij vanmiddag mailde
was het al een tijdje aan het sneeuwen
Hij vroeg me welk stukje van mezelf ik vannacht weer ging delen
Maar door de sneeuw was ik blanco
en vroeg ik Beelen dus om ideeën
Hij zei: Je zal je zeker niet vervelen
want je favoriete playmate is aanwezig
die misschien wel even met die Engelssprekende speelpoes in de sneeuw kan spelen
Ik zei: Giel meer heb ik niet nodig Hold
Ik dagdroom nu al over de beboterde malsbruine broodjes
van Clarencia die door de poedersneeuw rolt
and also the reaction of Zoi’s perky nipple’s from the cold
En ja natuurlijk komen er gruwelijke gorillas door de speakers
en spannen de Kroons deze nacht muzikaal de Kroon
en zet de band of Skulls vannacht hier ook zijn toon
Maar come on .. I mean come on
en excuseer mij als ik verder dagdroom
Ja mijn droomogen doen zich tegoed
aan stoeipoesjes in de sneeuw zonder warm ondergoed
Z e hebben het nooit koud omdat mijn warme blik een hoop voor ze doet
Ze likken aan de vallende sneeuwvlokjes als poesjes aan verse brokjes
Alleen ik draag een sokje en eigenlijk alleen maar omdat het moet
En terwijl ik verder droom hebben deze twee rondborstige bengeltjes
Hun mooie billen op de zachte lagen sneeuw kunnen leggen en maken ze blote sneeuwengeltjes
door met hun armen en benen door het witte poeder heen en weer te zwengelen
Ik zie dartele visjes spartelen in de sneeuw en wil alleen maar hengelen
maar vraag mezelf tegelijkertijd af of ik ze wel alle 2 kan hendelen
En dit alles is natuurlijk zeer stimulerend voor een aan de zijlijn staande
en onschuldig starende sneeuwpop zijn stengeltje
Maar mijn onzekerheid verdwijnt als sneeuw voor de zon
als ik zie dat Clarencia langzaam opstaat met haar kont
en me gevaarlijk aankijkt met een lach op haar mond
terwijl ze ondertussen met haar slanke vingers reikt naar de grond
en met de kommen van haar handen langzaam een sneeuwbal vormt
En Zoi doet precies hetzelfde maar dan op zijn Schots en dat is ook rond
Ze blijven beide wrijven en vormen tot er witte rommel van komt
Ja deze nakende dames waren sowieso fysiek al goed bewapend
Maar ondertussen hebben ze hele stapels met sneeuwballen verzameld
waar ze elkaar mee kunnen belagen
Want er kan er natuurlijk maar 1 de mooiste borsten dragen in deze witte winterdagen
en wie van deze 2 dat nu voor mij is
dat hoef je natuurlijk niet meer te vragen
Het was een stoeipoezenpartij in de sneeuw om over naar huis te schrijven
En er is achteraf een hoop van mij gesmolten als een ijsje
terwijl ik op deze koude februaridag lag te dromen in mijn huisje
En ik weet dat ik het nooit kan bewijzen
Maar mijn pen
was echt het enige
dat ik vasthield in mijn vuistje
Justin Samgar
www.poetrypusher.com








